Το τέλος του γαστρο-σνομπ... 08/10/2009
![]() Διαβάζω στην Αμερικάνικη εφημερίδα New York Daily News ένα άρθρο για την εξέλιξη των ανθρώπων που ανήκουν σε μια κατηγορία που (ευτυχώς) τείνει προς εξαφάνιση: αυτή των "γαστρο-σνομπ". Νομίζω καταλαβαίνετε αμέσως τον τύπο ανθρώπου που εννοώ - όλοι έχουμε γνωρίσει τουλάχιστον έναν από αυτούς στη ζωή μας. Πρόκειται για αυτούς για τους οποίους εκλεκτό ίσον ακριβό, γι αυτό και ένα καλό τραπέζι δεν είναι πλήρες χωρίς ακριβά και σπάνια θαλασσινά, τρούφα, foie-gras, κ.ο.κ. Ε ναι λοιπόν, η κατηγορία αυτή είναι πλέον μία διαρκώς συρρικνούμενη μειονότητα. Βλέπετε στην εποχή μας ο "ψαγμένος" έχει τελείως διαφορετικές προτεραιότητες. Δεν λατρεύει το ακριβό, και για την ακρίβεια μερικές από τις αγαπημένες του (γαστρονομικές) πρώτες ύλες είναι ιδιαίτερα ευτελείς - σε τιμή, εννοείται, όχι σε γεύση, ούτε - προφανώς - σε προέλευση. Μάλιστα, αυτά που ψάχνει, και για τα οποία υπερηφανεύεται στους φίλους του σε τραπέζια και εστιατόρια, είναι άγνωστα όσπρια, χειροποίητα ζυμαρικά, ελαιόλαδο από συγκεκριμένους - ονοματισμένους - ελαιώνες, παραδοσιακά τυριά και αλλαντικά με ονομασία προέλευσης, κ.λ.π. Η ειρωνεία βεβαίως είναι ότι όλα αυτά δεν είναι οι πάλαι ποτέ λιχουδιές της αριστοκρατίας, αλλά οι αυθεντικές γεύσεις της υπαίθρου που γεννήθηκαν και μπήκαν στα πιάτα των απλών ανθρώπων σε καιρούς φτώχειας και ανέχειας. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το κρασί: Τα κρασιά των μεγάλων châteaux του Μπορντώ και της Βουργουνδίας πλέον ενδιαφέρουν κυρίως συλλέκτες και επενδυτές κρασιού. Ο πραγματικός οινόφιλος (και, ευτυχώς, γνωρίζουμε ολοένα και περισσότερους τέτοιους καθημερινά) ψάχνει τον μικρό παραγωγό - είτε μιλάμε για τον Ελληνικό αμπελώνα, είτε τον διεθνή, ακόμα και τη Σαμπάνια - στα κρασιά του οποίου βρίσκει ιδιαιτερότητα, χαρακτήρα, terroir. Και κάπως έτσι, ευτυχώς, επαναπροσδιορίζεται ο ορισμός του gourmet, για όσους είχαν - λανθασμένα - απομακρυνθεί εγκληματικά από αυτόν. Γιατί gourmet δεν σήμαινε ποτέ ακριβό, πολύπλοκο, συμμετρικό, και κάθε τι που μας έρχεται στο μυαλό κοιτάζοντας ένα "επιμελημένο" πιάτο σε ένα ακριβό εστιατόριο των προηγούμενων ετών. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, gourmet σημαίνει γεύσεις από συγκεκριμένα και επιλεγμένα υλικά, οι οποίες δένουν μεν τέλεια μεταξύ τους, αλλά παραμένουν διακριτές στο πιάτο και δεν κρύβονται κάτω από σάλτσες και περίεργους τρόπους μαγειρικής. Και αυτό αποτελεί και την βασική προτεραιότητα του πραγματικού ευζωιστή του σήμερα. Αν μπορούσα να τολμήσω να αναζητήσω την ευτυχή αιτία αυτού του φαινομένου, θα έλεγα ότι έχουν παίξει σημαντικό ρόλο οι gastro-bloggers, που έδωσαν στον καθημερινό χρήστη του Internet πρόσβαση στα πιο προχωρημένα θέματα γεύσης, αλλά σε απλή γλώσσα και από τη σκοπιά της πραγματικής απόλαυσης. Και βέβαια, καταλυτικό ρόλο έχει παίξει (και συνεχίζει να παίζει) η περίφημη οικονομική κρίση, που μας σπρώχνει σε πιο δημιουργικούς τρόπους ευζωίας - ποτέ ως τώρα δεν είχε τόσο μεγάλη σημασία η λαϊκή ρήση "η φτώχεια θέλει καλοπέραση". Και μια και το' φερε η κουβέντα, άνοιξε αυτές τις μέρες στις Αμερικάνικες αίθουσες ένα έργο που δεν θέλω με τίποτα να χάσω: Πρόκειται για το Julie & Julia, που αφηγείται παράλληλα τις ιστορίες της θρυλικής Julia Child (την οποία υποδύεται η Meryl Streep), της Αμερικάνας συγγραφέως που έμαθε στο ευρύ κοινό την υψηλή Γαλλική κουζίνα, και της Julie, μίας νεαρής Αμερικάνας food blogger. Η ταινία κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα στις 15 Οκτωβρίου, οπότε δείτε, στο μεταξύ, το trailer της παρακάτω: To Αυγό που Πάει Παντού 06/14/2009
![]() Σκεφτείτε το λιγάκι: τι ποσοστό από τις συνταγές που περιέχει το μέσο βιβλίο μαγειρικής περιλαμβάνει αυγά ανάμεσα στα βασικά συστατικά του προτεινόμενου πιάτου; Δύσκολο να απαντήσει κανείς με ακρίβεια, το σίγουρο όμως είναι ότι το ποσοστό θα είναι πολύ-πολύ υψηλό. Απ' την άλλη, πόσα βιβλία μαγειρικής ξέρετε που να είναι 100% αφιερωμένα στο αυγό; Πέρα από το γνωστό βιβλίο "eggs" του Michel Roux, το χάος - ειδικά σε επίπεδο Ελληνικής γλώσσας και κουζίνας. Όχι πια, όμως... Ξεφυλλίζω το πολύ όμορφο βιβλίο To Αυγό που Πάει Παντού της Βίκυς Σμυρλή, και είμαι κατενθουσιασμένος. Και μη νομίσετε ότι είναι απλά βιβλίο συνταγών... Περιέχει όλα όσα νομίζουμε ότι ξέρουμε (αλλά δεν) για το αυγό - ιστορικά στοιχεία, μυστικά, tips για το πως να διαλέξουμε αυγά σωστά, σημαντικές πληροφορίες για θέματα υγείας και υγιεινής, και βέβαια συνταγές. Οι συνταγές που περιέχει το βιβλίο είναι και Ελληνικές και διεθνείς και αφορούν σε ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς: ορεκτικά, κύρια πιάτα, σάλτσες, έθνικ πιάτα, γλυκά, και πάει λέγοντας. Σημαντικό στοιχείο (πάντα σε θέματα φαγητού και μαγειρικής κατά τη γνώμη μου) είναι οι εξαιρετικές φωτογραφίες των διαφόρων πιάτων και χρήσεων του αυγού, που είναι τραβηγμένες από τον Γιάννη Σμαραγδή. Επιπλέον, πολύ σημαντική είναι η επιστημονική γνώση που μοιράζεται με τον αναγνώστη ίσως ο πλέον ειδικός στο θέμα, ο Γιάννης Βλαχάκης, της ομώνυμης πρωτοπόρου εταιρείας στα αυγά, που είναι και υποστηρικτής της έκδοσης αυτής. Α, και για να εξηγούμαστε... Για πολλούς το αυγό θεωρείται φοβερά δύσκολο να συνδυαστεί με κρασί, λόγω της ουδέτερης αρωματικότητας και εύθραυστης γεύσης του. Εγώ διαφωνώ. Προφανώς αν πρόκειται να φάμε ένα βραστό αυγό με το κουταλάκι ο συνδυασμός με κρασί θα είναι μία (σχεδόν ακατόρθωτη) πρόκληση. Ωστόσο, από τη στιγμή που από τη φύση τους οι συνταγές που βασίζονται στο αυγό είναι σύνθετες, τόσο τα λοιπά συστατικά όσο και ο τρόπος ψησίματος μας δίνουν πολλές και εύκολες "γέφυρες" για συνδυασμούς με κρασί, αρκεί να έχουμε όρεξη και φαντασία. Έτσι, αν για παράδειγμα ετοιμάζετε για τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σας scrambled eggs με φρέσκο βούτυρο ή κρέμα γάλακτος, αξιοποιήστε τα φρέσκα αρώματα και την οξύτητα ενός Prosecco ή μίας NV Σαμπάνιας. Αν, από την άλλη, στην ίδια συνταγή προσθέσετε καπνιστό σολωμό ή τρούφα, τότε μη διστάσετε να ισορροπήσετε με τη γεμάτη γεύση μίας vintage Σαμπάνιας (άλλωστε προφανώς η περίσταση θα το καλεί...). Αν φτιάχνετε μία ομελέτα με αλλαντικά και φρέσκια ντομάτα, δροσιστείτε με ένα όμορφο και ελαφρύ ροζέ. Τέλος, αν απλά το σφιχτοβρασμένο αυγό αποτελεί ένα ακόμα μεζεδάκι δίπλα σε άλλα όπως ντολμαδάκια, ελιές, σαγανάκι, κεφτεδάκια, κλπ, τότε τι καλύτερο για να συμπληρώσει την εικόνα από μία καλή ρετσίνα;Αυτά πολύ επιγραμματικά, γιατί αν αρχίσω να σας μιλάω για συνδυασμούς με πίττες, σουφλέ, τάρτες, κλπ, δεν θα τελειώσω ποτέ!... Η πρωτοποριακή έκδοση "To Αυγό που Πάει Παντού" θα συμπληρώσει κάθε μερακλήδικη βιβλιοθήκη, αν και είναι από τα βιβλία που σπάνια θα ξεκουράζεται στο ράφι, και πιο συχνά θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της κουζίνας. Θα το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία στην τιμή των €24. Κυκλοφόρησε ο Οδηγός Οίνου 09 12/28/2008
![]() Σήμερα μπορεί ο καιρός να μην είναι ο πιο ιδανικός για βόλτα, αρκετοί όμως από εσάς θα πεταχτείτε μέχρι το περίπτερο για τις Κυριακάτικες εφημερίδες (κάποιοι μάλιστα μπορεί να πάτε και στα μαγαζιά, που θα είναι κατ' εξαίρεση ανοιχτά...). Να μία Σαμπάνια που "πάει σφαίρα"! 12/02/2008
![]() "Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια", λέει το τραγούδι, αλλά κρατάει δεκαετίες η αγάπη του θρυλικού υπερ-πράκτορα James Bond με τη Σαμπάνια Bollinger. Μια αγάπη που ξεκίνησε στο Live and Let Die το 1973, και συνεχίζεται με την ίδια ένταση μέχρι και το τελευταίο Quantum of Solace. ![]() Και πριν φύγουμε από το θέμα του Wine Report, αξίζει επίσης να σημειώσω με μεγάλη χαρά κάτι που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Στην ενότητα "Classic Wine Vintage Guide" του οδηγού, που επιμελήθηκε η Serena Sutcliffe MW, συγγραφέας, δημοσιογράφος οίνου, Master of Wine (τέως Πρόεδρος του Institute of Masters of Wine) και επικεφαλής του International Wine Department του οίκου δημοπρασιών Sotheby's, υπάρχει ένας πίνακας με τις πλέον συναρπαστικές και ασυνήθιστες (οινικές) ανακαλύψεις σε δημοπρασίες, ο οποίος περιλαμβάνει και ένα Ελληνικό κρασί. Πρόκειται για το Κτήμα Άλφα Ερυθρό του 2004, μία πραγματικά αξιόλογη χρονιά του εξαιρετικού χαρμανιού από Ξινόμαυρο, Syrah και Merlot που παράγει το ομώνυμο Κτήμα. ![]() Κυκλοφόρησε το Wine Report 2009, η μελέτη του οινικού κόσμου για την χρονιά που πέρασε αλλά και αυτήν που έρχεται. Περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για τις τρέχουσες εσοδείες στις βασικές οινοπαραγωγικές περιοχές του κόσμου, λίστες με αξιοσημείωτα και παράξενα κρασιά, νέα και ειδήσεις που δεν γράφτηκαν αλλού, και βέβαια τα κρασιά που πρέπει να παρακολουθήσουμε από ολόκληρο τον κόσμο σε σειρά ποιότητας, τιμής, συλλεκτικής αξίας, καινοτομίας, κλπ. Το Wine Report 2009, όπως κάθε χρόνο, επιμελείται ο Βρετανός οινογράφος Tom Stevenson, πλαισιωμένος από μία ομάδα ειδικών για κάθε περιοχή που καλύπτει. Η φετινή έκδοση πωλείται από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία (Ελευθερουδάκης, Παπασωτηρίου, fnac, Public) και η τιμή του είναι €13,50. Merlove: Sold out! 07/07/2008
Η προβολή του Merlove, του έργου-οδοιπορικού για το Merlot που σας είχα αναφέρει προ καιρού, έγινε στις 27 του Ιουνίου στην Καλιφόρνια με μεγάλη επιτυχία - τη μεγαλύτερη δυνατή δηλαδή, καθώς ξεπούλησε θέσεις και εισιτήρια. Το έργο θα ξαναπροβληθεί τον Σεπτέμβριο και μετά θα αρχίσει διεθνή περιοδεία. Merlovers of the World, Unite!... 06/11/2008
Για το Merlove, τη νέα κινηματογραφική προσπάθεια που γίνεται για την αποκατάσταση του ονόματος και της υπόληψης της ποικιλίας Merlot, σας έχω ξαναμιλήσει... Luxury Winery Estates of the World 03/20/2008
![]() Μια και περί οινοτουρισμού ο λόγος, πήρα πρόσφατα ένα εξαιρετικό βιβλίο που παρουσιάζει ορισμένα από τα πιο φημισμένα και όμορφα οινοποιεία του κόσμου. Πρόκειται για το Luxury Winery Estates, ένα πανέμορφο coffee table book Γερμανικής παραγωγής (στην Αγγλική γλώσσα γραμμένο), που έχουν επιμεληθεί οι Christian Datz και Christof Kullman. Wine Bibliography 02/19/2008
Πολύ συχνά δέχομαι από φίλους και γνωστούς τα εξής δύο ερωτήματα: α) πότε θα γράψω βιβλίο για το κρασί και β) ποια βιβλία γενικώς προτείνω σε όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για το συγκεκριμένο θέμα. ![]() Για κάποιον που θέλει να ενημερωθεί για τον Ελληνικό αμπελώνα δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερη πηγή από το The Wines of Greece, του Κωνσταντίνου Λαζαράκη MW. Περιεκτικότατο, καλύπτει στο μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό τις ποικιλίες, τις περιοχές, τους παραγωγούς (μεγάλους και μικρούς), με έγκυρες και ενδιαφέρουσες αναφορές στους παράγοντες που καθιστούν την Ελλάδα σημαντική οινοπαραγωγική χώρα του παλαιού κόσμου όπως το κλίμα, η τοπολογία και η ιστορία της. Όλα αυτά από τον άνθρωπο που (αδιαμφισβήτητα και "με τη βούλα") διαθέτει την πλέον επιστημονική κατάρτιση γύρω από το κρασί στην Ελλάδα. Το εν λόγω βιβλίο εγώ το αγόρασα στο Λονδίνο - με μεγάλη χαρά και περηφάνεια που είδα ένα βιβλίο για το Ελληνικό κρασί να φιγουράρει στα ράφια των Waterstone's - αλλά, για όποιον προτιμάει, κυκλοφορεί και στα Ελληνικά, στα περισσότερα βιβλιοπωλεία. ![]() Πιο πολύχρωμο και δοσμένο από μία πιο συναισθηματική σκοπιά είναι το The Illustrated Greek Wine Book του καλού μου φίλου Νίκου Μάνεση, ένα μεγάλο οδοιπορικό στις τέσσερις γωνιές του Ελληνικού αμπελώνα, με ενδιαφέροντα στοιχεία από διάφορες περιοχές αλλά και από τους οινοποιούς που τις χαρακτηρίζουν. Ουσιαστική πινελιά στις σελίδες του βιβλίου δίνουν οι φωτογραφίες του επί σειρά ετών φωτογράφου-συνεργάτη του Μάνεση, Κωνσταντίνου Πίττα. Αναζητήστε το, ενδεχομένως με παραγγελία, στα Βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκη. ![]() Για κάποιον που θέλει να "πιάσει" το κρασί από τα βασικά του, συνιστώ με κλειστά μάτια το βιβλίο Wine by Style της γλυκύτατης Fiona Beckett, Αγγλίδας δημοσιογράφου του Decanter και αυθεντίας σε θέματα ταιριάσματος φαγητού και κρασιού. Γνώρισα πέρυσι τη Fiona στο Λονδίνο και, διαβάζοντας το βιβλίο, είναι σαν να τη βλέπω μπροστά μου. Είναι γραμμένο σε απλή και κατανοητή (Αγγλική) γλώσσα, με στυλ που μεταδίδει εύστοχα τη χαρά της γνώσης του κρασιού. Διαβάζοντάς το θα μάθετε το κρασί από την αρχή, με εύκολο σύστημα και πρακτικά παραδείγματα. Παρεμπιπτόντως η Fiona είναι δηλωμένη fan του κρασιού και της κουζίνας μας, γι αυτό και από το βιβλίο δε λείπουν οι κολακευτικές αναφορές στο Ελληνικό κρασί. ![]() Μιλώντας για κρασί και φαγητό, για κάποιον που θέλει να μπει βαθιά στο συγκεκριμένο θέμα, προτείνω το The Simple Art οf Marrying Food and Wine, από τον Mark Hix, σεφ σε μερικά από τα πιο φημισμένα Λονδρέζικα εστιατόρια, και τον Malcolm Gluck, διάσημο Άγγλο οινογράφο και παρουσιαστή εκπομπών για το κρασί στο BBC. Ο συνδυασμός είναι ιδανικός και το βιβλίο εξετάζει βασικές ομάδες τροφών και πιάτων, πάνω στις οποίες προσαρμόζει συνταγές, αλλά και τεκμηριωμένες προτάσεις για συνδυασμούς με κρασιά από όλο τον κόσμο. ![]() Άφησα για το τέλος τη Βίβλο: το Oxford Companion to Wine από την διάσημη Jancis Robinson MW, την Αγγλίδα δημοσιογράφο οίνου στο Decanter και τους Financial Times, που δικαίως θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στο διεθνές οινικό στερέωμα. Το συγκεκριμένο (τεράστιο) βιβλίο δεν είναι άλλο από μία εγκυκλοπαίδεια που εξηγεί (χωρίς υπερβολή) κάθε έννοια που θα μπορούσε ποτέ να μας απασχολήσει σε σχέση με το κρασί. Ομολογουμένως δεν είναι ένα βιβλίο που θα ξεφυλλίσει κανείς πίνοντας τον καφέ του ένα Κυριακάτικο πρωί (αν και το έχω κάνει κι αυτό...), σίγουρα είναι όμως ένα ανεκτίμητο εργαλείο για οποιονδήποτε ασχολείται σοβαρά με το κρασί και έχει ανάγκη από έγκυρες και ακριβείς πηγές. Μην φανταστείτε ότι μία καλή οινική βιβλιοθήκη σταματάει στα παραπάνω βιβλία. Αυτά όμως είναι σίγουρα μία πολύ καλή αρχή. Όπως σας ανέφερα, αναζητήστε τα Ελληνικά βιβλία στα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τα ξένα στο διαδικτυακό βιβλιοπωλείο Amazon. Από εκεί και πέρα, το μόνο που έχω εγώ να σας πω είναι "Καλή Ανάγνωση"! |




















RSS Feed