Museum Hotel George Molfetas, Κεφαλονιά 07/07/2009
 (Και) φέτος το καλοκαίρι, ο προορισμός διακοπών που θα προτιμήσω και θα προτείνω είναι η Αρχόντισσα του Ιονίου, η Κεφαλονιά. Προσφέροντας όλα όσα μπορεί να ζητήσει κανείς - πεντανόστιμη ντόπια κουζίνα, εξαιρετικό κρασί, παραμυθένιες παραλίες, τέλεια ισορροπία μεταξύ ησυχίας και διασκέδασης - σε ένα καταπράσινο πακέτο, το νησί είναι απλά ο απόλυτος καλοκαιρινός προορισμός. Από τις σελίδες αυτού του blog σας έχω περιγράψει ουκ ολίγες φορές τα "must" του νησιού - οινοποιεία, εστιατόρια, ξενώνες. Ήρθε λοιπόν η ώρα να σας προτείνω και ένα ξενοδοχείο, σε όμοιο με το οποίο σας εγγυώμαι ότι δεν έχετε ξαναμείνει... Το Museum Hotel George Molfetas βρίσκεται στα Φαρακλάτα, ένα όμορφο χωριό λίγο έξω από το Αργοστόλι. Το χωριό γλίτωσε κατά έναν αρκετά μεγάλο βαθμό από τον καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε το νησί το 1953, γι αυτό και σήμερα διατηρεί αρκετά τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Το Ξενοδοχείο είναι αφιερωμένο στον σατυρικό Κεφαλονίτη ποιητή Γεώργιο Μολφέτα, το γραφείο και αρκετά προσωπικά είδη του οποίου σώζονται και είναι ενσωματωμένα με τον διάκοσμο των δωματίων.     Η εμπειρία της διαμονής στο Museum Hotel George Molfetas είναι πραγματικά πρωτόγνωρη. Κι αυτό γιατί ο επισκέπτης έχει την αίσθηση ότι επισκέπτεται ένα λαογραφικό μουσείο (αφού όλοι οι εσωτερικοί χώροι είναι πλήρως διακοσμημένοι με μουσειακό χαρακτήρα), με την διαφορά όμως ότι σε αυτή την περίπτωση μπορεί να μείνει στο χώρο αυτό, και έτσι να αφήσει τις διακοπές του να διαδραματιστούν σε μία άλλη εποχή - ρομαντική, ατμοσφαιρική, νοσταλγική...     Μαγικό επίσης σημείο του ξενοδοχείου είναι η όμορφη αυλή του, στην οποία σερβίρεται το πρωινό - με φυσικούς χυμούς, χειροποίητες μαρμελάδες και ζεστές και κρύες σπεσιαλιτέ της στιγμής. Σε υπερυψωμένο χώρο βρίσκεται και το εξίσου ατμοσφαιρικό εστιατόριο "Ποσσάδα", το μενού του οποίου τυπώνεται καθημερινά, αφού περιλαμβάνει σπιτικά πιάτα, βασισμένα σε αγνές πρώτες ύλες που καθημερινά η χρυσοχέρα Κατερίνα ψωνίζει από την αγορά ή της φέρνουν οι προσεκτικά επιλεγμένοι προμηθευτές της.   Δεν θέλω να σας πω περισσότερα για το Museum Hotel George Molfetas, για να μην ρισκάρω να χαλάσω την έκπληξη που σας περιμένει όταν το επισκεφτείτε. Αναζητήστε το, σε πρώτη φάση, στην ηλεκτρονική του διεύθυνση www.georgemolfetas.com, και μη διστάσετε, στη συνέχεια, να αφεθείτε στη μαγεία του φέτος το καλοκαίρι... Παγωμένος πειρασμός στο San Gimignano 07/05/2009
 Η πανέμορφη πόλη του San Gimignano στην Τοσκάνη είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη. Η αρχιτεκτονική της είναι τόσο ενδιαφέρουσα, που η πόλη προστατεύεται από την UNESCO, καθώς θεωρείται μέρος της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Πολλοί ντόπιοι μάλιστα λένε ότι, αν επισκεφτείς το San Gimignano, έχεις επισκεφτεί την Τοσκάνη. Είναι αλήθεια ότι το San Gimignano τα έχει όλα. Για τον φίλο της αρχιτεκτονικής, έχει τους 14 επιβλητικούς πύργους (κάποτε ήταν 70) που διακρίνονται από μακριά ανάμεσα στους Τοσκανέζικους λόφους και έχουν χαρίσει στην πόλη το προσωνύμιο του "Μανχάταν της Τοσκάνης". Για τον φίλο της τέχνης έχει ατέλειωτες γκαλερί και μουσεία κλασικής και μοντέρνας τέχνης. Για τον οινόφιλο έχει το μοναδικό λευκό κρασί στην ευρύτερη οινοπαραγωγική περιοχή της Τοσκάνης που αξίζει να ανήκει στην ύψιστη κατηγορία ποιότητας του Ιταλικού κρασιού (Denominazione di Origine Controllata e Garantita/DOCG), την Vernaccia di San Gimignano. Για τον shopaholic, η πόλη διαθέτει μεγάλο αριθμό μαγαζιών που προσφέρουν από σουβενίρ και τουριστικά είδη, μέχρι στολίδια και αντικείμενα από terracota, και βέβαια ρούχα και παπούτσια από τους μεγαλύτερους Ιταλικούς οίκους μόδας. Και πάει λέγοντας...  Εγώ όμως θα σας μιλήσω για κάτι που θα αγγίξει τις καρδιές κάθε φίλου της καλοπέρασης: για το διεθνώς βραβευμένο παγωτό της πόλης, το οποίο πωλείται στην θρυλική, πλέον, Gelateria di Piazza, στην κεντρική πλατεία του San Gimignano. Η Gelateria di Piazza λειτουργεί από το 1992 στο ίδιο σημείο. Είναι δημιούργημα του Sergio Dondoli, ο οποίος είναι μέλος μίας μικρής ελίτ επαγγελματιών του παγωτού στην Ιταλία που έχει δικαίωμα να φέρει τον τίτλο "Maestro Gelatiere". Η Gelateria, η οποία βρίσκεται στην πιο κεντρική πλατεία του San Gimignano, την Piazza della Cisterna (Πλατεία του Πηγαδιού), αποτελεί ένα από τα γνωστότερα αξιοθέατα της πόλης και διακρίνεται από μακριά λόγω της μεγάλης ουράς που οι πελάτες συνεχώς σχηματίζουν για να απολαύσουν το παγωτό τους. Και βέβαια, όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες που καλύπτουν τους τοίχους της, η Gelateria αποτελεί αγαπημένο μέρος των επωνύμων της Ιταλίας και όχι μόνο, καθώς ανάμεσα στην πελατεία της περιλαμβάνονται αθλητές από όλο τον κόσμο, διάσημοι chef, καλλιτέχνες, πολιτικοί και σταρς του Χόλυγουντ.       Οι παρακάτω φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους, αν και (δυστυχώς) δεν μπορούν να σας μεταδώσουν την γεμάτη αλλά ταυτόχρονα φίνα γεύση του παγωτού, που αποτυπώνει απόλυτα τη γεύση της πρώτης του ύλης.       Ξέρω ότι οι φωτογραφίες των παγωτών είναι άκρως σκανδαλιστικές, γι αυτό και οι μανιώδεις φαν του καλού παγωτού ας αποφύγουν να κάνουν κλικ για να τις μεγενθύνουν, για να αποτραπούν δυνατές συγκινήσεις/σοκ. Πληροφορίες για την Gelateria di Piazza θα βρείτε στην ιστοσελίδα της, που βρίσκεται στη διεύθυνση www.gelateriadipiazza.com. Το branding και η σημασία του στο κρασί 06/23/2009
 Θεωρώ το branding τεράστιο κεφάλαιο στο κρασί και βασικό παράγοντα επιτυχίας για μία ετικέτα ή ένα οινοποιείο, ειδικά στη σύγχρονη αγορά. Για να εξηγούμαι, δεν αναφέρομαι στο οινικό branding θεωρώντας ότι αυτό περιορίζεται στο design της ετικέτας ή στο όνομα του κρασιού - και τα δύο είναι παράγοντες που δεν παίζουν πάντα και απαραίτητα τον πρώτο ρόλο στο κρασί. Αναφερόμενος στο branding του κρασιού συμπεριλαμβάνω κάτω από την ομπρέλα του όλες τις αξίες που η "μάρκα" του κουβαλάει, και όλους τους συσχετισμούς που ο καταναλωτής κάνει με το κρασί ή και (πολύ συχνά) με τον παραγωγό του, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που λαμβάνει χώρα μέχρι να αποφασίσει να το αγοράσει ή όχι. Στο χώρο του κρασιού, όλοι έχουμε ταυτίσει παραγωγούς ή ετικέτες με θετικά στοιχεία όπως η ποιότητα, η εμπιστοσύνη, η καινοτομία, ο σεβασμός στην παράδοση ή το περιβάλλον, αλλά και με αρνητικά όπως η αστάθεια, η υπερβολή ή η κακή σχέση ποιότητας-τιμής. Σε περιπτώσεις που κάτι μας είναι τελείως άγνωστο ή καινούριο, είναι πολύ πιθανό να επηρεαστούμε από την ετικέτα ή την φιάλη, ειδικά όταν κοιτάζουμε ένα κρασί που βρίσκεται σε ένα ράφι κάβας ή σούπερ μάρκετ, ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα παρόμοια ή διαφορετικά μπουκάλια. Ποιος λοιπόν είναι ο ρόλος του branding, και ποια είναι τα όριά του;... Το περιοδικό Marketing Week, απαραίτητο εβδομαδιαίο ανάγνωσμα των επαγγελματιών του marketing, της διαφήμισης και της επικοινωνίας, έκανε στο τελευταίο τεύχος του (που κυκλοφόρησε χτες, Δευτέρα 22/6) ένα εκτενές αφιέρωμα στο branding. Στο πλαίσιο του αφιερώματος αυτού μου έκανε την τιμή να μου ζητήσει να γράψω την άποψή μου για τη σημασία του branding στο κρασί - ένα κάλεσμα στο οποίο ανταποκρίθηκα με ιδιαίτερη χαρά και ενθουσιασμό. Θέλω να ευχαριστήσω τον αρχισυντάκτη του Marketing Week, Μάνο Γαϊτάνο, που επέλεξε και ενέταξε το κρασί στο ενδιαφέρον αυτό αφιέρωμα στο branding, και για την ευκαιρία που μου έδωσε να αναπτύξω την άποψή μου και να την παρουσιάσω στους συναδέλφους μου. Αν θέλετε να διαβάσετε το άρθρο μου με θέμα "Το branding και η προστιθέμενη υπεραξία του στο κρασί", μπορείτε να το κατεβάσετε ακριβώς παρακάτω: 
Ταξίδι στη γεύση με τα τυριά του Provence 05/27/2009
 Ειλικρινά ελπίζω να μη διαβάζει ο διαιτολόγος μου ο Δημήτρης αυτό το αφιέρωμα, γιατί ποιος τον ακούει αν μάθει ότι όλο το μεσημέρι χθες δοκίμαζα τυριά!... Πώς να αντισταθώ στον πειρασμό όμως; Βλέπετε κατέβηκα επί τούτου στο Provence στη Γλυφάδα και ήμουν σαν το μικρό παιδάκι σε ζαχαροπλαστείο... Γι αυτό και δοκίμασα (σχεδόν) τα πάντα!     Το Provence, που άνοιξε το 2006, ειδικεύεται στα σπάνια και χειροποίητα τυριά Γαλλικής (κυρίως) προέλευσης. Μάλιστα, όσο περνάει ο καιρός, ο αριθμός των τυριών που θα διαθέτει όλο και θα αυξάνεται. Το κατάστημα συνεργάζεται με πολύ συγκεκριμένα και αυστηρά επιλεγμένα τυροκομεία σε περιοχές που φημίζονται για τα τυριά τους όπως η Σαβοΐα, ο Λίγηρας, η Νορμανδία, κλπ. Τα περισσότερα τυριά που διαθέτει είναι προστατευόμενης προέλευσης (AoC), ενώ αρκετά από αυτά είναι τόσο σπάνια που ακόμα και στη Γαλλία δεν είναι διαθέσιμα παντού.     Εν τω μεταξύ πληροφορήθηκα με χαρά ότι το Provence σχεδιάζει επέκταση στα Βόρεια, οπότε θα έρθει πιο κοντά σε εμάς από εδώ, ενώ πρόκειται επίσης να λανσάρει και ένα ηλεκτρονικό κατάστημα για παραγγελίες μέσω Internet. Επειδή όμως τα σχέδια αυτά δεν είναι ιδιαίτερα άμεσα, προς το παρόν εκτός από το ίδιο το κατάστημα που βρίσκεται στη Γλυφάδα (Βασ. Γεωργίου ή αλλιώς Ποσειδώνος 81 / 210-8981435), τα περισσότερα είδη του (και κυρίως τα τυριά του) τα βρίσκουμε σε καταστήματα όπως τα Antonia's Privé, Platis και Salumaio στα Βόρεια και Βασιλόπουλος Delicatessen και Κουκάς στο Κέντρο. Επίσης σε εστιατόρια όπως η Σπονδή, το Abreuvoir, το Tartar, το Petit Sommelier και άλλα. Ωχ, μ' αυτά και μ' αυτά δεν σας είπα τίποτα για τα απίστευτα τυριά που δοκίμασα στο Provence: ανάμεσά τους το Pont d' Yeu, το Valencay, το Pont L' Eveque, το Morbier, το αγαπημένο μου Tomme de Chevre, και βέβαια τα σπάνια Brie και Camembert από φρέσκο, απαστερίωτο γάλα. Δεν πειράζει όμως, θα αφήσω τον ίδιο τον Γιώργο Κυριακόπουλο να μας κάνει εκείνος την ξενάγηση σε κάποια από τα τυριά της δοκιμής που κάναμε, στο βίντεο που ακολουθεί:  Μπαίνοντας στην έκθεση "Real Food Festival" σήμερα, στο εκθεσιακό κέντρο του Earl's Court, η πρώτη εντύπωση που σχημάτισα ήταν ότι μάλλον επρόκειτο για ένα απλό "παζάρι", στο οποίο παραγωγοί και έμποροι από όλη την Αγγλία προσπαθούσαν να πουλήσουν την πραμάτεια τους.       Στο Real Food Festival συμμετείχαν φάρμες, μικροί παραγωγοί κάθε είδους (από ζαρζαβατικά και γαλακτοκομικά μέχρι κρέατα, αλλαντικά και ζυμαρικά), έμποροι και αντιπρόσωποι διαφόρων τροφίμων και μη ειδών, κ.ο.κ. Συμμετείχαν επιπλέον σχολές μαγειρικής που παρέδωσαν δωρεάν μαθήματα, ενώ διάσημοι chef παρουσίασαν σεμινάρια στο κοινό με άμεση συμμετοχή από αυτό.                  Και πάνω που έλεγα στον εαυτό μου τι κρίμα να υπάρχουν τόσες εταιρείες και προϊόντα από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και τόσες άλλες χώρες του κόσμου και τίποτα Ελληνικό στο Real Food Festival, έπεσα επάνω στο stand της εταιρείας ApiPharm από την Ελλάδα (www.apipharm.gr), που παράγει και διαθέτει μέλι από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, καθώς και πολλά προϊόντα που προκύπτουν από παράγωγα του μελιού. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ανθρώπων της Apipharm, ο απλός κόσμος που επισκέφτηκε την έκθεση έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τα προϊόντα τους, ενώ και κάποιοι επαγγελματίες ενδιαφέρθηκαν να εισάγουν και να διανέμουν τα προϊόντα της Apipharm στην Αγγλία. Τους συγχαίρω για την εξωστρέφειά τους και τους εύχομαι κάθε επιτυχία! Για θεϊκό Κινέζικο στο Λονδίνο... 05/08/2009
 Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθώ στο Λονδίνο και να μην επισκεφτώ το αγαπημένο μου Κινέζικο, το Four Seasons (καμία - μα καμία - σχέση με την πολυτελή αλυσίδα ξενοδοχείων) στο Bayswater. Το πάθος μου για το συγκεκριμένο εστιατόριο το έχω αποκτήσει εδώ και χρόνια (μιλάμε για 15 τουλάχιστον), πολύ πριν ανακαλύψω ότι το Four Seasons φιγουράρει σε όλους τους έγκριτους οδηγούς γεύσεις της πόλης.    Για κυρίως εννοείται ότι πήρα την περίφημη ψητή πάπια (φωτ. 1), η οποία είναι ζουμερή από μέσα και ξεροψημένη με την καραμελωμένη πετσούλα της απ' έξω, και σερβίρεται "ξαπλωμένη" σε Κινέζικο λάχανο και ρύζι στον ατμό και μπόλικη σάλτσα. Συνοδεύτηκε από κορφούλες του Κινέζικου λαχανικού Choi Sum (φωτ. 2), που ήταν βραστό και περιχυμένο με σάλτσα από στρείδια.   Ομολογώ ότι δεν βρήκα κάτι ενδιαφέρον στη υποτυπώδη λίστα κρασιών του Four Seasons, αλλά ουδόλως προβληματίστηκα, καθώς αύριο (σήμερα πλέον, Σάββατο) με περιμένει μία ολόκληρη μέρα δοκιμών μερικών από τα κορυφαία κρασιά του Νέου Κόσμου. Έτσι συμβιβάστηκα με την απολαυστικότατη (και πανάλαφρη) Κινέζικη μπίρα Tsing Tao (φωτ. 1). Εννοείται ότι στο τέλος δεν υπήρχε χώρος για επιδόρπιο, αν και ποτέ δεν υπήρξα φαν των Κινέζικων επιδορπίων (που είναι μάλλον Δυτικές επιννοήσεις). Δεν ξέρω αν αυτό είναι Κινέζικο έθιμο, με το λογαριασμό, πάντως, στο Four Seasons φέρνουν και φρέσκο πορτοκάλι (φωτ. 2), τα οξέα του οποίου καθαρίζουν το στόμα, και ίσως "ενθαρρύνουν" την πέψη, για να αρχίσει λίγο συντομότερα.   Παρεμπιπτόντως, ο λογαριασμός μου για το λουκούλλειο αυτό γεύμα ανήλθε στις 38 λίρες Αγγλίας ή 43 Ευρώ (με δύο μπίρες και μαζί με το φιλοδώρημα), αν και πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι δεν έφαγα απλά την ποσότητα που θα έτρωγε ένας μέσος άνθρωπος σε ένα ζευγάρι ή μία παρέα. Όπως καταλαβαίνετε, συνιστώ το Four Seasons ανεπιφύλακτα σε κάθε φίλο της Κινέζικης κουζίνας που επισκέπτεται το Λονδίνο. Και να σας παραξενεύει το γεγονός ότι ένα τόσο αυθεντικό Κινέζικο εστιατόριο βρίσκεται σε μία τόσο τουριστική περιοχή, που δεν φημίζεται ακριβώς για τους γαστρονομικούς της θησαυρούς, σας διαβεβαιώ ότι με μία μόνο δοκιμή θα πειστείτε και θα γίνετε φανατικοί, σαν κι εμένα!... Διακοπές χαλάρωσης στην Αμπελιώνα 05/03/2009
 Η ιδέα να πάμε τριήμερο χαλάρωσης ανάμεσα στο Πάσχα και την Πρωτομαγιά ήταν πραγματικά εξαιρετική. Η εκδρομή μας χαρακτηρίστηκε από μηδαμινή κίνηση, καλές τιμές, ηρεμία και απόλυτη ξεκούραση.     Στην Αμπελιώνα     Λίγο πιο έξω    Φάγαμε    Μη με ρωτήσετε για κρασί στην περιοχή. Για να βλέπετε ότι τόση ώρα δεν αναφέρω τίποτα, θα υπάρχει σοβαρός λόγος. Πράγματι, παρότι τα κρασιά της Μαντινείας και της Νεμέας παράγονται αρκετά κοντά για να θεωρούνται "ντόπια", όπου κι αν βρέθηκα το κρασί που βρήκα ήταν χύμα απροσδιορίστου προέλευσης. Σε μία περίπτωση μάλιστα δοκίμασα (γιατί το κάνω πάντα) και ήταν τόσο υπερ-θειωμένο που ακόμα και η ελάχιστη αυτή ποσότητα της δοκιμής με έκανε να ξυπνήσω με φρικτό πονοκέφαλο το άλλο πρωί. Οπότε, τα περισσότερα γεύματά μας στην εκδρομή αυτή συνοδεύτηκαν από αναψυκτικά, νερό ή μπίρα. Όσα λοιπόν έχουμε συζητήσει και αναλύσει κατά καιρούς περί οινοτουρισμού στην Ελληνική ύπαιθρο... Μύθος (ε, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο πειρασμό του λογοπαίγνιου...).  Πριν λίγες ημέρες σας παρέπεμψα (ηλεκτρονικά) στο Αμερικάνικο περιοδικό Gourmet και στις ροζέ επιλογές του. Όποιος θέλει αυτή την πρωτομαγιά να απολαύσει ένα όμορφο ροζέ, όμως, δεν χρειάζεται να πάει τόσο μακριά... Η δουλειά των ονείρων κάθε οινόφιλου!... 04/29/2009
 Ποιος δεν θυμάται εκείνη την αγγελία εργασίας που έκανε πάταγο προ καιρού; Ξέρετε ποια εννοώ, εκείνη που έψαχνε για τον τυχερό που θα έμενε σε ένα τροπικό νησί για 6 μήνες και θα πληρωνόταν για να κολυμπάει, να λιάζεται, να βγάζει φωτογραφίες και να σερφάρει... Πολλοί είχαν μπεί τότε στον πειρασμό να στείλουν ένα βιογραφικό, και αρκετοί το έκαναν. Δεν θυμάμαι αν έμαθα τι έγινε τελικά με αυτό, πάντως ως είδηση - ή μάλλον ως επικοινωνιακό εύρημα για το resort που το είχε οργανώσει - πέτυχε απόλυτα τους σκοπούς του. Στον Κύκλο των Οινογράφων 04/28/2009
 Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κρύψω την χαρά μου, αλλά δεν το θέλω κιόλας... Βλέπετε εδώ και λίγες ημέρες είμαι μέλος του Circle of Wine Writers, της θρυλικής Βρετανικής ένωσης οινογράφων που δέχεται έναν μικρό αριθμό μελών εκτός Βρετανίας στις τάξεις της. Η λίστα των μελών του Circle of Wine Writers (που μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ εδώ) περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς οινικής δημοσιογραφίας. Αν αναλογιστείτε μάλιστα ότι κάποιοι από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου, του Steven Spurrier, συνυπέγραψαν την υποψηφιότητά μου, καταλαβαίνετε γιατί αισθάνομαι τόσο χαρούμενος και υπερήφανος ταυτόχρονα. | ________________________ 
Γράφει και υπογράφει **************************** *ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ*
* Το Σάμος Grand Cru 08 διακρίνεται στα βραβεία Decanter σύμφωνα με ζωντανή ανταπόκριση της Jancis Robinson από την τελετή, μέσω Twitter! * O Michael Doukakis επισκέφτηκε το Κατώγι Αβέρωφ στο Μέτσοβο, όπου ξαναγήθηκε στο οινοποιείο και δοκίμασε τα κρασιά του * Δύο χρυσά μετάλλια απέσπασε το Κτήμα Παυλίδη στο διαγωνισμό Concours Mondial de Bruxelles για το ΤΗΕΜΑ Λευκό 2008 και το Assyrtiko 2008 
Professional Member  Custom Search       Ενότητες:All Αρχείο:September 2009 Διαβάζω: Επίσημος Χορηγός Διοργάνωσης Εκδηλώσεων:    | ||
RSS Feed