Ο συμπαθέστατος κύριος στη φωτογραφία είναι ο Μαρκήσιος Frescobaldi, ένας ζωντανός θρύλος του Ιταλικού και όχι μόνο κρασιού  (δίπλα του ο εγγονός του). Το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και το όνομά του συνθέτουν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα Ιταλικά οινικά brands δεν τον εμπόδισε να βρίσκεται ο ίδιος στο περίπτερο του οινοποιείου του στην πρόσφατη έκθεση Decanter Great Italian Fine Wine Encounter, που έγινε στο Λονδίνο, όπου σέρβιρε κρασί, συζητούσε με τον κόσμο, ζητούσε τη γνώμη του κοινού για τα κρασιά του, κλπ.

Τον συνάντησα και πιάσαμε αμέσως την κουβέντα, ξεκινώντας με το εγκώμιο που έπλεξα για το wine bar που φέρει το όνομά του στο Αεροδρόμιο Fiumicino της Ρώμης, το οποίο, όπως ίσως θυμάστε από προηγούμενο post, τίμησα δεόντως ταξιδεύοντας (μέσω Ρώμης) για τη Βαρκελώνη. Στη συνέχεια του είπα τις (θετικότατες) εντυπώσεις μου από ένα κρασί του, το Lucente του 96, το οποίο είχαμε διαπιστώσει ότι είχε παλαιώσει τέλεια, σε μία όμορφη χειμωνιάτικη συμμάζωξη στο σπίτι της Μαριάννας και του Πέτρου (ίσως το θυμάστε επίσης από σχετικό περασμένο post).


Ο Μαρκήσιος με ευχαρίστησε για τα καλά μου λόγια, αφού προφανώς κολακεύτηκε, ωστόσο άρπαξε την ευκαιρία να μου μιλήσει με πάσα ειλικρίνεια, και αποδίδω τα λόγια του όσο πιο πιστά μπορώ:
"Είναι ωραίο να  παλαιώνουμε τα κρασιά μας, και χαίρομαι που τα δικά μου έχουν αυτή τη δυνατότητα, φοβάμαι όμως ότι τελικά κάπου το παρακάνουμε... Δηλαδή, όταν έχεις μπροστά σου ένα ωραίο, ζουμερό, δυνατό κομμάτι κόκκινο κρέας, όπως ας πούμε μια bistecca (σ.σ. Fiorentina), θες ένα κρασί δυνατό, γεμάτο, ταννικό, να μπορεί να τα βάλει μαζί της. Αν το κρασί έχει παρα-κομψύνει από την παλαίωση, τι να το κάνεις; Γι αυτό εγώ χαίρομαι να ακούω τις διηγήσεις όσων παλαιώνουν τα κρασιά τους για χρόνια και χρόνια, στο δικό μου το τραπέζι όμως θέλω το κρασί να είναι σχετικά νεαρό, για να διατηρεί τη ζωντάνια και τη δύναμή του στο έπακρον!"


Να το σχολιάσω; Μα ποιος είμαι εγώ να μιλήσω, όταν τάδε έφη ο ίδιος ο Μαρκήσιος Frescobaldi; Απλά, συμφωνώ και επαυξάνω! Εσείς;...


 


Comments

Gianni

Mon, 26 May 2008 11:10:00

Και εμείς...
Νωρίς τα σφάζουμε!

 

Nassos

Mon, 26 May 2008 16:02:55

Δεν μας προετοιμάσατε όμως..
Διότι στο stand 56 βρήκαμε τον Μarckesi de Frescobaldi..
Όμως δεν ξέραμε τί να πρωτοδοκιμάσουμε...
To Nipozzano Riserva Chianti Rufina DOCG 2001, το Tenuta di Castiglioni Toscana IGT 2005, το Montesodi Chianti Rufina DOCG 2004, το Mormoreto Toscana IGT 2004, το Giramonte Toscana IGT 2001, το Luce Toscana IGT 2000 ή το Pomino Bianco 2007...
Αφήστε που στο 53 ήταν η Antinori και είχαμε ήδη εντυπωσιαστεί...
Τέτοιες εκδηλώσεις ομως μόνον στο Λονδίνο...
Αναμένουμε την 22-23 Νοεμβρίου...
Στα ίδια μέρη...

 

Mon, 26 May 2008 22:25:54

Γιατί βρε Νάσο δεν έδωσες σημεία ζωής; Και βρήκα κάτι Ιταλικά διαμαντάκια από περιοχές λιγότερο διάσημες, να γλείφεις τα δάχτυλά σου! Και έλεγα, τελικά ήρθε-δεν ήρθε;... Κρίμα... Το Νοέμβριο θα πρέπει να συντονιστούμε καλύτερα!...

 

Tue, 27 May 2008 00:44:59

Δηλαδή: ο παλιός είναι αλλιώς..αλλά ο νέος είναι ωραίος!

Ted, μας έχεις πεθάνει τελευταία. Λυπήσου αυτούς που-δεν-ταξιδεύουν-σε-ωραία-μέρη-και-δεν-πίνουν-φανταστικά-κρασιά-με-διασήμους, αλλά σε διαβάζουν.

 

Nassos

Tue, 27 May 2008 15:31:22

Αναφορικά με τα διαμαντάκια που αναφέρατε...
Θα θέλατε να μας προτείνετε κάποια από αυτά, ώστε αν τυχόν βρεθούμε σε κάποιο ιταλικό ρεστοράν να τα δοκιμάσουμε (αν τα έχουν..);...

Η έκθεση ήταν δε ‘ογκώδης’ και η αλήθεια είναι ότι μολονότι ήμουν από τους πρώτους δεν κατάφερα να δοκιμάσω όλα όσα ήθελα...
Βλέπετε σειρά είχε το Chicago που παρακολούθησα την matinnee παράσταση και το βράδυ το Gaucho Sloane με τις αργεντίνικες μπριζόλες και τα ντόπια (εκ Αργεντινής φερόμενα) κρασιά του..

Από τα κρασιά που δοκίμασα μου έμειναν στη μνήμη μου πολλά... το Terre Alte Rosazzo Bianco DOC Colli Orientali del Friulli 2006 (Livio Felluga), το Faial Merlot Grada DOC 2003 (Cavalchina), το Amarone della Valpolicella DOC Classico 2004 (Zenato), το αξέχαστο Capitel Monte Olmi Amarone della Valpocinella DOC Classico 2004 (Agricola Fratelli Tedeschi), το Fornace IGT 2003 (Selvapiana), το εξαιρετικό Castello di Brolio Chianti DOCG 2004 (Barone Ricasoli), το Brunello di Montalcino Riserva DOCG Poggio al Vento 1999 (Col d’Orcia) –μου επετράπη να δοκιμάσω και το 2002 που ήταν απίθανο-, το Chianti Classico (Rocca di Montegrossi) και πολλά άλλα που θα χρειαζόμουν δέκα στήλες για να τα περιγράψω...


 

Wed, 28 May 2008 01:00:31

@ Nassos:
Αχ, Νάσο, πρόδωσες την οινογνωσίας για ένα μιούζικαλ... :-) Φαντάζομαι όλο και κάποιο καλό Malbec θα χτύπησες μετά με τα αργεντίνικα μπριζολίδια, ε; Όσο για τα "διαμαντάκια", θα ακολουθήσουν σε προσεχές post. Μην περιμένεις όμως να τα βρεις σε λίστες κρασιών, ειδικά στην Ελλάδα. Μιλάμε για πολύ "off the beaten track" επιλογές...

@ foodjunkie
Τι, δηλαδή να μην ετοιμάζομαι για φωτορεπορτάζ και διηγήσεις από τα προσεχή ταξίδια μου, μέσα στο καλοκαίρι, σε Τοσκάνη και Bordeaux, Ιωάννα μου;... ;-(

 

Sat, 31 May 2008 07:24:02

Θα σε εκδικηθώ όταν γυρίσω από την Αλσατία...

 



Leave a Reply