Ο παράδεισος του καλοφαγά στο Ελαίας Γη 06/05/2009
![]() Πρόκειται για κλασική περίπτωση που συμβαίνει σε όλους μας, έτσι; Εννοώ ότι πάντοτε, κάτι που βρίσκεται "μέσα στα πόδια μας" το παίρνουμε για δεδομένο γιατί ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να φύγει, και τελικά δίνουμε έμφαση στα πιο μακρινά και δυσπρόσιτα. Τα λέω όλα αυτά γιατί μόλις πριν λίγες ημέρες βρέθηκα στο εστιατόριο Ελαίας Γη, στην Πολιτεία, για φαγητό, και πέρασα μία πολύ όμορφη (και νόστιμη) βραδιά. Όπως ξέρετε οργώνω τακτικά την Αθήνα (και όχι μόνο) όταν πρόκειται για καλό φαγητό έξω, και στο συγκεκριμένο - που βρίσκεται σε περίπου 800 μέτρων απόσταση από το σπίτι μου - δεν είχα δεήσει τόσα χρόνια να πάω. Το Ελαίας Γη, βέβαια, βρίσκεται ουσιαστικά στο ίδιο σημείο από το 1977 - ξεκίνησε ως Symposium House (κάποιοι παλιοί σίγουρα θα το θυμούνται), συνέχισε ως Κιούπια, και εδώ και κάποια χρόνια λειτουργεί στην παρούσα του μορφή. Το δε σημείο, εν τω μεταξύ, είναι απίστευτα προνομιούχο: βρίσκεται στο λόφο πάνω από την πλατεία της Πολιτείας και έχει απίστευτη θέα μέχρι και τον Πειραιά όταν η μέρα είναι καλή. Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ φροντισμένος με έντονο Ελληνικό ντεκόρ, ο εξωτερικός όμως είναι για μένα αυτό που το καλοκαίρι κάνει τη διαφορά: να τρως έξω, κάτω από τα τεράστια πλατάνια και δίπλα στο συντριβάνι, παραπέμπει - αν μη τι άλλο - σε παλαιότερες και ρομαντικότερες της σημερινής εποχές... Το φαγητό είναι στο μοτίβο που εξ αρχής εισήγαγε το συγκεκριμένο εστιατόριο: ένα πλούσιο μενού 25 Ελληνικών γεύσεων έναντι φιξ τιμής €43 το άτομο. Το μενού ξεκινάει με σούπα - εμείς φάγαμε σπιτική κοκορόσουπα που ακόμα και προχτές, αρχές Ιουνίου, πήγε μια χαρά. Συνεχίζει με ποικιλία κρύων και ζεστών ορεκτικών, μας φρεσκάρει τον ουρανίσκο ενδιάμεσα με ένα δροσερό sorbet μέντα, και ολοκληρώνει με μία πλούσια και απολαυστική ποικιλία κρεατικών (που εννοείται ότι φωτογράφησα, όπως βλέπετε). Τελειώνει με τα γλυκά (όπως το εικονιζόμενο παγωτό βανίλια με καταΐφι και φυστίκι Αιγίνης, που σερβίρεται πάνω σε φόρμα πάγου), που είναι φτιαγμένα στο ζαχαροπλαστείο της κουζίνας, και συνδυάζονται με σπιτικό τσίπουρο ή κάποιο γλυκό κρασί. Το μενού, παρεμπιπτόντως, επαναπροσαρμόζεται με βάση τις γεύσεις και τα προϊόντα της εποχής, περίπου κάθε δύο μήνες. Αυτό που εντυπωσιάζει (και κάνει τη διαφορά) όμως, είναι οι απαράβατοι κανόνες που έχει θέσει ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης του Ελαίας Γη, ο Τζίμης Κολοβάκης (με μεγάλη εμπειρία σε εστιατόρια στην Αμερική), ο οποίος είναι κάθε βράδυ, ανελλιπώς, στο εστιατόριο. Οι κανόνες λοιπόν είναι: α) Δεν υπάρχει τηγάνι ούτε ζωγραφιστό στο εστιατόριο, και ούτε υποψία τηγανητού μεζέ στο μενού, β) παρότι το κρέας που χρησιμοποιείται στα πιάτα προέρχεται από κομμάτια κοντά στο κόκκαλο για να είναι γευστικό, δεν φτάνει ποτέ κοκκαλο στο πιάτο και γ) τίποτα δεν μαγειρεύεται ή βράζεται σε νερό, αλλά πάντα σε σπιτικό ζωμό κρέατος, κότας ή λαχανικών. Respect... Για μένα το Ελαίας Γη χαρακτηρίζεται από την ποιότητα, την εξυπηρέτηση, τις λογικές τιμές (με έμφαση στο value for money) και - κατά συνέπεια - την διαχρονικότητα. Δεν υπάρχουν πολλά εστιατόρια για τα οποία να μπορείς να κάνεις "τικ" σε όλα αυτά τα κουτάκια. Γι αυτό και σίγουρα στο Ελαίας Γη θα με βλέπουν πλέον πολύ πιο συχνά... Παρεμπιπτόντως, το μενού του Ελαίας Γη παραείναι πλούσιο για να σας απαριθμήσω όλα του τα πιάτα. Αν όμως θέλετε να το μελετήσετε σε όλη του τη λεπτομέρεια, μπορείτε να κατεβάσετε το μενού του Ιουνίου παρακάτω:
CommentsFri, 05 Jun 2009 09:34:13 Πωπω! Τί μου θύμησες! Πηγαίναμε με τους γονείς μου στο Symposium House και θυμάμαι γύρω στο 83-84 είχε και έναν εξαιρετικό πιανίστα, Γιώργο Οικονόμου νομίζω τον έλεγαν. Τον ακολουθήσαμε για μερικά χρόνια, αλλά πρέπει να έφυγε κάποια στιγμή από την Ελλάδα. Sun, 07 Jun 2009 01:41:06 Έχεις δίκιο, και η δική μου πρώτη θύμηση από το Symposium House είναι με τους γονείς μου, παιδάκι, που είχαμε βγει οικογενειακώς βράδυ για φαγητό. Τον πιανίστα βέβαια που λες δεν τον θυμάμαι, αλλά θυμάμαι τη θέα και την ατμόσφαιρα πολύ χαρακτηριστικά... Stavros A Sun, 07 Jun 2009 14:17:49 Ίσως ο καλύτερος γύρος που έχω φάει ποτέ σε μαγαζί (ναι, αναφέρομαι σε αυτό που φαίνεται στο κέντρο της φωτογραφίας με το πλατώ των κρεατικών σκεπασμένο από τη σως γιαουρτιού)... Leave a Reply | |||||||







RSS Feed